Bir garip aşığım benAyrıyım sevgilimdenAşk yolunda yoruldumKimse tutmaz elimdenKimse bilmez dertlerimiAşk yakıyor yüreğimiSevgilimin uğruna benHarcadım gençliğimiKaybettim gençliğimiAşk dilencisiyim benKimse tutmaz elimden
İçimdeki ayaklanmalara ayaklanarakSenden başka her şey kaybedince öneminiAğlanmayacaklara ağlayarakSana gelmeleri seviyorum benYerine kimseleri koyamayacağım seniSeni seviyorum ben... İkimizi bekleyen bilinmezliklerive her yanımızı saranO titremeyi seviyorum...
Git,git de mahvet beni, öldür birkez daha, git sakın dönüp bakma ağlıyor mu diye.Git ve sonsuza dek unut beni ben de unutacağım seni.Sen zaten gitmek...
Öznesiz cümleler kurmaya alışmıştım ben oysa... Yalnızlığıma, ıssızlığıma sahip çıkmıştım onca kalabalığın arasında…Korkularımdan korkmamayı öğreniyordum yavaş yavaş. Hayallere düşlere sığınıp onlarla avunuyor, küçücük mutluluklara, hayata...
Her şey senin için bir tanem.benim en güzel şiirim,en güzel bestem,bugünüm yarınım SENsin... Sen değil ben yoruldumSaklamaktan kendimiYaşanmadan, risk almadan, kaybetmeden rest çektimÇaresi yok bu...
Kirli bir çocuk yüzüyüm kapında,dünyanın en masum gözleriyle bakıyorum sana.Uzattım elerimi,istediğim şeker değil,güzel yüreğini koy avuçlarıma...
...Arz-ı hâl etmeğe cânâ seni tenha bulamamSeni tenha bulacak kendimi aslâ bulamam...